‘We are under siege’ waren de woorden die ik vanochtend via signal van een vriendin uit Minnesota ontving. Wie het nieuws volgt, weet wat er 9 dagen geleden is gebeurd met Rene Good in Minneapolis, de grootste stad van Minnesota (al is het niet de hoofdstad). Mijn vriendin woont in de hoofdstad St. Paul.
Laat me haar aan je voorstellen. Ik noem haar voor het gemak Anne, om haar privacy te beschermen. Anne is een rustige, wijze, blanke, Amerikaanse vrouw van in de 70. Ik heb haar leren kennen via het Gupta programme, waar wij beiden aan de slag gingen met brain retraining voor onze chronische ziekten. Anne is een lieve vrouw, zeer intelligent. Ze heeft haar leven gewerkt als psychotherapeut en ziet zo nu en dan nog een client. Ze houdt van het werk van Eckhart Tolle, doet aan Qigong, stuurt heling naar anderen en probeert zo goed en zo kwaad als het gaat met haar auto-immuunziekten te leven. Oh en niet te vergeten, ze maakt haar eigen -goddelijk klinkende- chocolademousse, waar ze als mede-chocoholic dol op is. Iedere dag hebben we even contact en sturen we elkaar onze ‘positives’, waar deze mousse natuurlijk ook zijn opwachting maakt. Wie me kent snapt waarom wij vriendinnen zijn.
Anne is geen vrouw die overdrijft. Ze heeft geen theatraal botje in haar lichaam. Als zij zegt ‘we worden bezet’ dan is dat geen drama of aandacht zoeken, dan is er iets heel ergs aan de hand. Ice-agenten gaan in Minnesota van deur tot deur. Dat doen ze niet vriendelijk. Dat gaat gepaard met intimidatie en geweld. Maar, zo zegt Anne, dit wordt in het lokale nieuws amper getoond. Dat dat nationaal daar de doofpot in gaat verbaast me niet, maar lokaal vind ik toch wel schokkend.
De Gouverneur van Minnesota heeft het dus op zich genomen zijn mede-Minnesotianen toe te spreken via YouTube om hen een hart onder de riem te steken, ze te vragen te blijven protesteren (en dit geweldloos te doen ondanks het geweld dat er vanuit het Trump regime op hen af wordt gevuurd) en om alles wat ze zien vast te leggen op camera, zodat er bewijs kan worden verzameld (je kun dat filmpje hier zien).
Waarom deel ik dit met jou op een spirituele blog? Ik deel dit allereerst uit solidariteit. Maar ook omdat ik gisteren net een podcast aflevering had opgenomen over het bevrijden van je stem het over het spreken van je waarheid.
Diezelfde dag kreeg ik van een collega een berichtje. Zij gelooft dat er parallelle werkelijkheden zijn (dat ben ik met haar eens). Ze heeft haar TV weggedaan en voor haar is de realiteit dat het Licht al gewonnen heeft (prachtig). Wellicht is ze spiritueel verder ontwikkeld dan ik. Dat zou heel goed kunnen.
Ik geloof in de volgende spirituele principes:
- What you resist persists (waar je weerstand tegen biedt, blijft bestaan)
- Waar je aandacht aan geeft neemt toe
Vanuit dat principe doet mijn collega het goed. Ze geeft geen aandacht aan het kwaad in de wereld.
Wellicht is er in haar wereld en realiteit geen Anne. In de mijne is zij er wel. Of dat betekent dat ik tussen de parallelle wereld van mijn collega en die van Anne in beweeg, weet ik niet. Wat ik wel weet, is dat er veel lijden, angst en boosheid is in de directe omgeving van Anne. Wat ik ook weet is dat zij zich onveilig voelt in haar eigen land en stad. Dat zij meemaakt hoe wat een democratie zou moeten zijn, zich ontpopt tot een autocratie. Dat er daar een ware pogrom plaatsvindt. En dat dit gebeurt in het land waar ik vrienden en kennissen heb, waar ik met veel vreugde doorheen heb gereisd, waar ik mijn Lemurische connectie heb ontdekt en waar mijn werk aan het Lemurische project met Meester Adama is begonnen. Daarom raakt het me op meerdere lagen.
Wanneer ik mijmer over een Nieuwe Aarde en hierop mediteer, dan is dat een wereld van solidariteit, waar ieder zich veilig voelt. Dan is dat een wereld van diversiteit, waar iedereen zichzelf kan en mag zijn. Waar de ene etnische groep niet beter of minder is dan de andere. Waar eerlijkheid en waarachtigheid de norm zijn, maar ook liefdevolle vriendelijkheid. Waar gelijkheid is en we dus niet meer op hoeven te komen voor de ‘zwakkeren’ omdat dat onderscheid helemaal niet meer bestaat.
Voor mij betekent dromen over een Nieuwe Aarde dit voorleven voor zover ik dat kan (ik ben net zo feilbaar als ieder ander). Dat betekent in dit geval in de ochtend het Gouden Licht naar Anne en Minnesota sturen, en in de middag deze blog schrijven. Uit solidariteit. Om te delen wat er onderdrukt en verborgen blijft. Want ook daarin zit iets van ‘what your resist, persists’.
De ooit populaire Dr. Phil zei in zijn shows: ‘you cannot change what you don’t acknowledge’, oftewel ‘je kunt niet veranderen wat je niet erkent’. Tegelijkertijd zei Einstein iets in de trant van: ‘je kunt een probleem niet oplossen vanuit de energie waarin het tot stand is gekomen.’ En de Lemurische Meester Adama herinnert me graag aan dit laatste gegeven.
Wat is dan nu mijn conclusie? Ja, we mogen erkennen wat er gebeurt. We mogen in solidariteit Zijn met de ander. En we mogen onze eigen trilling hooghouden en verder verhogen terwijl we dat doen. Want als genoeg mensen dit doen, kunnen we met elkaar uit het angstbewustzijn treden (en als iets daartoe bijdraagt dan is het de continue dreiging van oorlog waarmee we via allerlei mediakanalen worden gebombardeerd).
Betekent dat dan je continue het nieuws moet kijken? Nee, je mag jezelf beschermen door minder of geen nieuws te kijken. Maar het is wel belangrijk om niet weg te kijken. Want er is een groot verschil tussen je energie en Licht beschermen en spirituele gaslighting.
En wie weet is uitspreken helemaal niet jouw pad. Een lieve Lemurische vriend herinnerde me er vandaag aan: ‘Je kunt je ook uitspreken in energie, daar hoef je geen woorden voor te gebruiken. Gewoon door te Zijn, vanuit wie jij ten diepste bent. Maar heel veel mensen zijn uit contact met zichzelf. Ze mogen meer in contact met zichzelf komen. Dat hoeft niet altijd met woorden, maar vanuit de stilte.’
In die zin wil ik afsluiten met ‘nieuws’ van hoop. Want op dit moment vindt er in Amerika iets prachtigs plaats. Een schitterend voorbeeld van spiritueel activisme vanuit Zijn: De Walk for Peace door Buddhistische monniken. Zij lopen samen met hun bijzondere hond Aloka van Texas naar Washington D.C. In 120 dagen lopen zij met hun vredige aanwezigheid dwars door Amerika en dit raakt mensen diep tot in hun Ziel.
Hoe kun jij vrede Zijn? Wat wil jij zien en toestaan in de wereld? Hoe kun jij de Nieuwe Aarde niet alleen dromen maar ook tot wording brengen? Hoe verhoud je je tot de 3D wereld vanuit een 5D-trilling? Hoe hou jij je trilling hoog en blijf je tegelijkertijd in contact? Dit zijn allemaal vragen die we onszelf kunnen stellen in deze tijd.
Het belangrijkste antwoord ligt in ons hart. Want liefde overstijgt alle angst en hartsbewustzijn is het fundament van de Nieuwe Aarde. En ieder hebben we daarin ons eigen pad te gaan.
Liefs en Licht,
Cathelijne
DIEPER DUIKEN?
Benieuwd naar de podcastaflevering over het bevrijden van je stem in 2026? Je beluistert deze hier>>>
Wil je ook Gouden Licht sturen naar plekken op aarde waar dat nodig is? Ik heb eerder een blog geschreven over Lichtwerk voor de NAVO top, daarin vind je ook een fijne vredesmeditatie met het Gouden Licht. Je vindt deze hier>>>
Dieper duiken? Lees dan mijn boek Het Gouden Licht.
Zoek je een trillingsverhogend boek dat je helpt om Lemurische kwaliteiten te leven om zo je trilling beter hoog te houden? Lees dan Lemurisch Lichtwerk>>>
Wil je voorbij de steeds verder toenemende afgescheidenheid meer eenheidsbewustzijn ervaren? Lees dan mijn boek Eenheidsbewustzijn>>>
Ben je het contact met je eigen Ziel een beetje kwijt en daardoor uit de trilling van je Ziel geraakt en wil je dit herstellen? Lees dan Lemurische Zielsheling>>>
En wil je jouw Lichtverbinding en afstemming blijven verhogen? Dan zijn de Lemurische Lichtkaarten hele fijne kaarten om met regelmaat te trekken>>>
P.S. Ik schrijf deze blogs met liefde en zonder gebruikmaking van AI. Wil je me steunen om dit Lichtwerk te blijven doen? Steun dan hier mijn werk>>>
Angel Light Heart Blog 