Tagarchief: Sedona

Het leven gebeurt als je andere plannen maakt

De tijd vliegt momenteel en zo was het een jaar geleden ook terwijl we door Amerika reisden. Het is wel weer tijd je mee

Het dode vortexboompje

te nemen, vind je ook niet? Eigenlijk zou ik iedere dag wel kunnen schrijven, want het was een onvergetelijke reis en iedere dag zagen we prachtige dingen.

We waren gebleven bij Monument Valley en ik noemde je in de laatste blog al even hoe beroerd ik me voelde en dat dit gelinkt was aan thuis. De dag erna kregen we te horen dat ons katje Sir Galahad erg ziek was geworden. Opeens snapte ik mijn misselijkheid van de dag ervoor. Ik had die dag langs de weg vlakbij Monument Valley een aangereden hondje gezien en ik voelde mee voor de baasjes en moest gek genoeg op dat moment aan Galahad denken. Maar er was nog een voorteken geweest.

Toen ik eerder die reis bij Boynton Canyon in Sedona Lichtwerk had gedaan (ik heb dat niet in de blog beschreven, maar voor wie er nieuwsgierig naar is, staat dat in mijn boek Eenheidsbewustzijn), was er ook een voorteken geweest. Ik had daar na een diepe meditatie een Lemurisch Kristalletje met Zaadje van Licht begraven. Dat was nogal een aparte ervaring geweest. Ik was naar een vortexboompje geleid, maar die was dood. Dus ik was door gaan zoeken naar een ander boompje, maar werd steeds terug geleid. Dus dan toch maar daar. Ik kreeg vervolgens van de spirituele gids die me rond Sedona had begeleid de volgende boodschap:

Dat wat jou de indruk geeft dood te zijn, is simpelweg van vorm aan het veranderen. Al het fysieke leven gehoorzaamt aan de cyclus van geboorte en dood. Maar in de ongeziene werelden is alles energie, altijd veranderend en eeuwigdurend.

Dit is waarom ik wilde dat jij het kristal precies daar zou plaatsen, om jou te herinneren aan het principe van transformatie, precies de boodschap die je in je kaarten ontving vandaag.

Ik ben Shoshona.

De Brug van Hoop

Ik had de hoop dat het een boodschap was voor mijn lezers. Al snel zou ik begrijpen waarom ik juist toen die boodschap had gekregen. Want ondanks een succesvolle operatie, overleed kleine Galahad enkele dagen later aan complicaties. Het was een heel verdrietige wending in onze reis. Want voor ons zijn onze katten echt gezinsleden en hem niet hebben kunnen ondersteunen en gedag zeggen was hartverscheurend. We deden het wel op afstand en dat heeft hij ook gevoeld, bleek uit bepaalde timing van oplevingen die werden gerapporteerd door de 24-uurs dierenartsenpraktijk. Maar het was toch niet hetzelfde als echt daar zijn.

Juist na onze intenties meer vanuit vreugde te gaan leven, overleed Galahad. Als ik iemand aan zou moeten hebben wijzen als symbool staand voor vreugde, dan was hij het. Altijd lief, aanhankelijk en een echte allemansvriend. Maar ook een ondeugende doerak.

We hadden enkele onderbroken nachten doorgebracht met veel overleg met de dierenartsen. Ondertussen was de reis onverminderd voort gegaan. Van Monument Valley naar Moab waar we Arch National Park bezochten en Canyonlands. Grappig genoeg was de eerste voor mijn gevoel weer een plek van echte vortex energie, terwijl ik juist bij een arch in het tweede park een kristalletje had mogen achterlaten. Ik schreef er in Eenheidsbewustzijn het volgende over:

Ook al vond mijn ego dat ik wel wat anders aan mijn hoofd had dan Lichtwerk doen, kreeg ik bij deze poort toch een seintje. De natuurlijke poort was zeer vlak met erachter een diepe afgrond. Ik vroeg mijn spirituele gidsenteam en de Council of One wat de bedoeling was. Ik zag ze heel vaag voor mijn geestesoog op de boog staan en ik kreeg het volgende antwoord:

“Wij zijn de Council of One,

We voelen je verdriet terwijl we je vergezellen bij deze boog van Licht.
Je mag hier een Zaad van Licht plaatsen, zodat het meer wordt dan een stenen boog; een Brug van Hoop.

Er is een diepe val direct achter en onder deze boog, diep het ravijn van deze ruige kloof in.

Draag je Lichtwerk op aan Hoop, want ieder die zich centreert in de Univer- sele Liefde in het hart, kan terug stappen van de afgrond van hopeloosheid.

Of de Ziel van je kleine kattenkameraadje nu wel of niet op deze Aarde blijft, weet alsjeblieft dat hij een stralende ster van Licht en vreugde is. Net zoals jij de afgelopen dagen zijn pijn en zielsangst hebt gevoeld, zo heeft hij ook jouw liefde en helende steun gevoeld.

Hij weet dat je spiritueel en energetisch gezien bij hem bent, dus blijf je op hem afstemmen want jullie zijn multidimensionale wezens. Liefde reist voorbij tijd en ruimte.

Geliefde, plaats nu je Zaad van Licht en laat er een Brug van Liefde, Licht en bovenal Hoop uit groeien.

We zijn bij je en we sturen je onze Liefde en zachte steun.

Wij zijn de Council of One.”

Ik plaatste het kristalletje aan een kant van de brug tussen de wortels van een struikje en voor mijn geestesoog groeide er een bloeiende klimplant vol Lichtbloemen over de brug van steen heen. Het bracht schoonheid en een gevoel van hoop, precies toen ik dat nodig had.

Ondanks de Brug van Hoop, was het blijkbaar Galahads tijd geweest om te gaan. Diezelfde ochtend had ik een grote, geel met zwarte vlinder gezien, zoals je die bij ons alleen in een tropische vlindertuin kunt zien. Ik had ergens het gevoel dat het een teken was van de op handen zijnde transformatie naar het Licht. Maar ik duwde dit seintje van de natuur snel weg. Mijn ego wilde er niet aan en klampte zich vast aan de hoop.

Zo zie je dat je vanuit het Licht een hoop seintjes kunt ontvangen om je voor te bereiden op wat je mag gaan doorleven, maar je kunt het natuurlijk negeren tot je voor het feit staat.

Het was een vreemde tijd. Wat onze droomreis had moeten zijn, werd overschaduwd door een intens gevoeld verlies. Het bracht ons echter ook de ervaring van de helende kracht van de natuur. We reden door naar Bryce Canyon, waar we ons door de immense schoonheid van Moeder Aarde lieten opladen. Daarna vervolgden we onze reis naar Zion National Park. Nog zo een plek van immense schoonheid. Daarover hopelijk morgen of overmorgen meer.

 

Lichtwerk bij Red Rock Crossing in Sedona

Vandaag ben ik jarig 🙂 en een jaar geleden werd ik op mijn verjaardag wakker in Sedona. Wat een feest! Het was heel bijzonder daar op mijn verjaardag wakker te worden. Eindelijk was het zonnetje gaan schijnen en waren er de blauwe lucht en warmte die je zou verwachten bij Sedona. Het was meteen ook hartstikke druk bij al de vortexen en we konden in eerste instantie nergens parkeren met de camper. Meteen werd ons duidelijk waarom het slechte weer een zegen was geweest. Als alle dagen zo zonnig zouden zijn geweest, dan was het bijzonder moeilijk geweest met de camper zo veel verschillende vortexen aan te doen.

Maar uiteindelijk vonden we een mooi betaald plekje bij Red Rock crossing, dat uitkijkt Cathedral Rock, een van de vortexen. Dit is een vortex die uitzicht biedt op Cathedral Rock. Deze rijst met zijn torenspitsachtige rotsen boven de stromende Oak Creek uit. Het is de enige van de vier vortexen die aan een kloof met stromend water ligt. In de rotsen ervan kun je meerdere gezichten zien. Volgens Ilchi Lee noemde de Indianen Cathedral Rock de Zonnegod. Het is een passende naam voor een rots die met name tijdens de zonsopkomst en -ondergang schitterend oplicht. Ilchi noemt de energie echter heel mild. Je kunt het geleidelijk en zachtjes in je opnemen. De energie stroomt niet krachtig uitwaarts, maar sijpelt zachtjes naar binnen en brengt kalmte en zachtheid. Het is volgens hem een plek van comfort, waar je je op je gemak gesteld kunt voelen. Het is een plek die je kracht geeft.

Ik vond het een heel bijzondere plek waar je langs Oak Creek kon lopen en door het snel stromende water heen kon waden. Hoewel ik alle krachtplekken bij Sedona prachtig vond, was deze plek er eentje die echt bij me paste. Ik hou nu eenmaal erg van water.

Red Rock Crossing

Volgens The Sedona Vortex Guidebook zou de enige magnetische vortex in Sedona te vinden zijn bij Red Rock Crossing. Het magnetisme van deze plek wordt bepaald door Oak Creek. Magnetische plaatsen helpen je in je herinneringen te treden, zelfs die van vorige levens. Het kan een plek zijn voor het programmeren van positieve gedachten, astraal reizen en reinigende ceremonieën. Het is dus een plek die buitenzintuiglijke ervaringen kan versterken. Ook kan iemand er opgebouwde spanning uit het lichaam en de geest los leren laten. Zulke vortexen zijn bij uitstek geschikt om contact te maken met de ongeziene rijken, zoals die van de engelen, natuurwezens en spirituele wezens. Volgens Albion wordt deze plek bewaakt door twee gigantische aartsengelen, die de toegang tot de innerlijke heiligheid ervan beschermen.

Elfenstapels

We maakten eerst een wandeling door het grasland naar de rivier- oever toe. Daar liepen we een tijdje parallel aan het water door de bosjes. Overal lagen door mensen gestapelde keien en steentjes. Sommige mensen doen dit puur voor hun plezier, een beetje zoals het maken van een zandkasteel. Anderen leggen er bewust een intentie in. Ze worden ook wel ‘Fairy Stacks’ genoemd, ofwel: ‘elfenstapels’. Na een lunch aan de waterkant, maakten wij onze eigen elfenstapel. Op een groepje van drie keien maakten we de rest van onze toren, omgeven door een hart van stenen op de grond. Ik vond ook nog een hartvormig steentje dat ik voor onze stapel legde. De intentie was om meer en meer vanuit vreugde en liefde te leven.

Lichtwerk bij Red Rock Crossing

Na het maken van onze elfenstapel, liepen we door de bosjes naar Oak Creek. Het stroomde krachtig over de rode rotsplateaus. Je kon hierop lopen als je voorzichtig door het snelstromende water waadde. Dit leidde naar een iets hoger gelegen deel van het pla- teau, een langgerekt eiland in de kreek. Een mooier plekje om te mediteren was er niet. Hoewel het druk was, besloot ik toch op het voorste puntje te gaan zitten met mijn Diamantina Laser Wand en met een Lemurisch kristalletje met een Zaadje van Licht.

Ik riep Moeder Aarde, de beschermers van Cathedral Rock, mijn spirituele gidsen team en de Council of One aan. Ik vertelde hen dat ik een Zaad van Licht kwam brengen naar deze belichaming van de liefde van Moeder Aarde, die hier zo goed voelbaar was. Ik vroeg of het mocht worden ontvangen en opende me voor hun zegeningen en wijsheid.

Ik voelde een helder ‘ja’ op mijn vraag of ik het kristal mocht plaatsen. Elke keer als ik mijn intentie in gedachten uitsprak, begon de wind sterk te waaien. Ik plaatste het kristalletje onder het stromende water in een kier tussen de rotsplaten. Mijn innerlijke oog liet me zien hoe de hele kreek oplichtte en een stroom van puur Licht werd. Het was als een snelweg van snelstromend Licht die ieder die deze mooie plek bezocht kon helpen zich te verbinden met het water en de liefde van de Moeder en voor de Moeder.

Zoals ik thuis tijdens mijn eerste meditaties met de Sedona Sandstone* had gemerkt, kwamen er verder geen woorden of leringen, maar een Zijn. Ik werd uitgenodigd om de energie en schoonheid van de plek in te ademen en er helemaal bij aanwezig te zijn. Ook nu voelde het weer als een opgeladen worden, een verhoging van mijn trilling en zeer zeker ook van mijn vreugdequotiënt!

Laat je inspireren en verhoog je trilling

Ik hoop dat het lezen jouw vreugdequotient ook weer heeft verhoogt en daarmee je trilling. Meer behoefte aan het verhogen van je trilling? Kijk dan eens naar alle online workshops en cursussen op mijn nieuwe cursussite

Vandaag krijg je er 24% korting op ALLES…omdat het mijn verjaardag is:-) De kortingscode is VIERHETLEVEN24

*Je leest hier meer over en ook over mijn andere ervaringen in Sedona in mijn boek Eenheidsbewustzijn

Een Sjamanistische droomreis in Sedona

Deze dagen veel meer blogs dan je van me gewend bent…maar met het terugblikken en reizen in de tijd, zijn we nog steeds in … Sedona. Vorig jaar gingen we daar vandaag op stap met een Sjamaan. Ik had ervoor al Lichtwerk gedaan in een van de andere vortexplekken van Sedona: Boynton Canyon. Ben je er nieuwsgierig naar, dan kun je daarover meer lezen in Eenheidsbewustzijn.

Na de fijne en meditatieve ervaring bij Boynton Canyon begon de lucht stukje bij beetje open te breken. De zon ging steeds meer schijnen, en dat kwam goed uit, want we hadden om half vijf een afspraak met Rahelio, een Sjamanistische gids. Hij zou ons, met nog een andere bezoeker, meenemen voor een mystieke toer naar een krachtplek met een medicijnwiel om daar samen met ons een ceremonie te houden en een droomreis te maken.

Mystic Tour met Rahelio

Rahelio helpt bezoekers graag om het heilige mysterie van het land van de rode rotsen van Sedona werkelijk te ervaren. Hij laat je daarbij de ontzagwekkende schoonheid van het mystieke landschap van Sedona zien en helpt je om op een heilige manier over de Aarde te lopen en je af te stemmen op de spirituele wijsheid van inheemse volken. Het is zijn missie om mensen de aanwezigheid van de Ouden in de rotsformaties te laten ervaren. Hij deelt daarbij de helende kracht van heilige liederen en trommels.

Zodra Rahelio ons van de camping had opgehaald, begon hij met het overdragen van zijn veelvoud aan kennis. Daarbij vertelde hij over het kristalenergiesysteem op Aarde, hetgeen ik altijd het kristallijne grid rond de Aarde noem. Het was een fijne bevestiging van mijn eigen werk.

Vortexen zijn onderdeel van dit raster, en volgens Rahelio zijn het centra van spiraalvormige energie. De vortex doet in die zin denken aan de beweging van ons Melkwegstelsel. Misschien ken je de prachtige foto’s van de Hubbletelescoop wel, waarop dit goed zichtbaar is. Dit draaiende wiel van sterren is een van de miljarden sterrenstelsels die allemaal door de ruimte draaien. Ook hier geldt: ‘zo boven, zo beneden’. De macrokosmos wordt weer- spiegeld in de microkosmos. Rahelio legt dit op zijn site zo uit:

‘Ons zonnestelsel is een spiraalvormige draaikolk waarbij de planeten rond onze zon draaien. Onze Aarde en maan bewegen spiraalsgewijs door de ruimte als een planetaire vortex die al het leven ondersteunt zoals we het kennen. Het atoom beweegt als een vortex ook spiraalsgewijs, als een miniatuur zonnestelsel. De vortex is een basiswet van schepping, alles beweegt erin. Wielen, binnen wielen, binnen wielen.’

De manier waarop Rahelio verschillende wijsheden en stromin-gen bij elkaar brengt, laat zien hoe hij een bruggenbouwer is. Ik hou hier zelf erg van. Ik ben van mening dat geloofsovertuigingen in de basis veelal teruggrijpen op dezelfde wijsheden. Door te kijken naar de overlap en elkaar hierin te ontmoeten, kan er een einde komen aan godsdienstwaanzin, onbegrip en onderlinge haat tussen mensen, geloven en bevolkingsgroepen.

Het heilige land van Sedona

We hadden ondertussen de auto verlaten en maakten een stevige wandeling in de buurt van Schnebly Hill, een van de secundaire vortexplaatsen. Rahelio deelde zijn visie met ons over de vortexen en Moeder Aarde, terwijl we door het landschap trokken. We weken van de gebaande paden af en konden daardoor in totale afzondering genieten van de schoonheid van de natuur met alle vergezichten. We wandelden en klauterden over de rode Aarde en over de plateaus van de welbekende rode rotsen van Sedona. Hier en daar zaten er kristallen in en ook lagen er losse steentjes die fonkelden en schitterden. Volgens Rahelio was dit een teken dat er vortex-energie in de buurt was.

De mannen hadden er een stevig tempo in en ik liep er lichtelijk hijgend achteraan, elke keer een zucht van opluchting slakend als Rahelio stilhield om nog meer van zijn kennis te delen. Uit ieder verhaal was zijn grote liefde voor het land te merken, een land dat volgens hem erkend is als een heilig land; als een plaats van macht. Veel mensen maken pelgrimstochten naar deze en andere plaatsen van macht. Ze worden geraakt door een innerlijk weten dat deze ontmoeting ís wat ze nodig hebben om hen te helpen op hun pad van ontwaken en genezing. Zo voelde onze reis met Rahelio ook. Het sloot in veel opzichten haarfijn aan bij de leringen die ik vooraf al had mogen ontvangen van de Council of One.

Hij deelde over allerlei onderwerpen, van de heiligheid van Moeder Aarde tot de geschiedenis van Atlantis, Lemurie, de binnenaarde en hoe dit weer linkte aan Sedona. Je leest er nog veel meer over in mijn boek Eenheidsbewustzijn.

Na een bijzondere helende sessie, waarbij we op rode rotsplaten contact maakten met Moeder Aarde, leidde Rahelio ons op een innerlijke reis onder begeleiding van drum en ratels. Dit was een reis naar de droomtijd. Wanneer we slapen verzamelen we energie uit onze zielsverbinding met de Bron. Gewone mensen verbinden zich hier volgens het sjamanisme, en dus ook volgens Rahelio, onbewust mee tijdens de slaap. Als sjamaan en mysticus (en Lichtwerker) kunnen we dat bewust doen. Hij legde dat zo uit:

‘De droomtijd is onze verbinding met de Hogere Geest. De ener- gie van krachtplaatsen kan ons helpen om ons tot het heilige te wekken in onze droomtijd, en bewuste dromers te worden. Met deze dromen kunnen we het pad van ons hart bewandelen. Met deze dromen, met deze verbinding met ons hogere denken, kun- nen we moedig alle uitdagingen het hoofd bieden die ons pad kun- nen passeren. En als ontwaakte dromers kunnen we een pad van schoonheid bewandelen; een pad van het hart.’

We mochten tijdens de droomreis naar een grot reizen die gevuld was met Licht. Daar konden we onze totemgids ontmoeten en een geschenk ontvangen. Mijn totem had niets weg van totems die je vaak ziet bij het Sjamanistisch werken, zoals dat van de Native Americans, want er lag een kristallijne draak op me te wachten. Ik ontving zowel een kristal voor mijn Lichtwerk met de kristallen als een veer om voort te gaan met schrijven. Er was een mense- lijke gestalte aanwezig. Hij deed me denken aan een Atlantische priester. Hij had een blauw gewaad aan en een kristallen scepter in zijn hand. Het voelde heel bekend, als een herinnering aan een Atlantisch leven.

Na deze droomreis, volgde een sessie rond het medicijnwiel en we sloten onze bijzondere mystieke reis met hem af naast Airport Mesa, een van de andere vortexplekken van Sedona. Daar zagen we de zon ondergaan met het prachtige native American gezang van Rahelio.

Het was een diepgaande ervaring en met name zijn heling, waarbij over ons heen zong en trommelde, had me een diepe connectie met Moeder Aarde gebracht. Eentje die in de verdere reis nog meer verdiept zou worden.

Meer contact met Moeder Aarde?

Gelukkig hoef je niet helemaal naar Sedona om je contact met Moeder Aarde te verdiepen. Dat kan overal, in je tuin, in de natuur en…in je eigen Zijn, want jouw lichaam is een deel van Moeder Aarde. Je vindt helpende oefeningen in het boek.

Lichtwerk bij Bell Rock: de blije energie van een bijzondere vortex

Heb je weer zin om mee te genieten van onze reis van vorig jaar? Vandaag een jaar geleden bezochten we Bell Rock. Wat een blije energie!

Bell Rock

Bell Rock is een van de vier meest bekende vortexen in Sedona. In een eerdere blog kon je al lezen wat vortexen zijn. Bell Rock is een opvallende rotsformatie, die vlak langs de snelweg ligt en makkelijk toegankelijk is. De formatie ziet eruit als een goed gevormde bel en geeft het idee van energie die naar de Hemel rijst. Het is een heel bijzonder gevormde rotsformatie, waar je steeds andere details in opvallen. Zo zag ik allereerst in het middelste deel een tempelachtige vorm die me een Atlantische indruk gaf. Toen we langs de formatie reden, was er een apart stukje rots dat leek op een manfiguur die als een wachter Bell Rock beschermt.

Ilchi Lee geeft in zijn boek aan dat de vortex-energie hier makkelijk voelbaar is als ronddraaiende energie om je lichaam heen. Veel mensen zien er bewegende beelden die de toekomst zouden voorspellen. Deze vortex staat ook bekend om zijn helende ener- gie. Ilchi Lee werkt met Ki energie in Dahn Yoga. Een andere naam hiervoor is Chi energie. Volgens hem is Bell Rock een geweldige plek om met Ki energie te oefenen. Zoals er paden op ons lichaam zijn waar via de energie stroomt, zo is dit ook met de energie die in Bell Rock circuleert. Verschillende locaties op Bell Rock stralen hun eigen energie uit.

Een Baken Vortex

Volgens Albion is Bell Rock zowel een elektrische vortex als een ‘Beacon Vortex’. Bakenvortexen worden gezien als plekken op de Aarde waar energie vanuit de ruimte binnenkomt in het aura en lichaam van de Aarde. Het grappige is dat de onderste helft van Bell Rock me wel wat deed denken aan een ruimteschip. Het zou de planeet met andere planeten en sterrenstelsels verbinden. Dit soort plekken zenden en ontvangen energieën via wat Albion de ‘Hemelse leylijnen’ noemt. De binnenkomende Hemelse krachten versterken de planeet en dragen bij aan haar groei en transformatie. Albion legt bijvoorbeeld uit hoe de energie van de maan en Pluto via de Hemelse leylijnen binnenkomen in Bell Rock om vervolgens over de Aarde te worden verspreid via de aardse leylijnen. Wellicht niet vreemd dat juist bij Bell Rock veel ufowaar- nemingen zijn gerapporteerd. Overigens is volgens Albion ook Glastonbury Tor een bakenvortex.

Vanwege de natuurlijke, elektrische energie en de inkomende Hemelse krachten, wordt deze vortex gezien als een plek waar je je bewustzijn kunt verhogen en universele wijsheid kunt ontvangen, zoals bijvoorbeeld die van de archetypes.

Volgens de leringen van Albion is Bell Rock verbonden met Mount Shasta in Californië. Daar werd ik natuurlijk erg blij van. Het grappige is dat we rond Bell Rock alleen maar blije mensen zagen. Iedereen die ervan terugliep was open en vriendelijk. Dat viel echt op.

Ilchi Lee benadrukt dat wanneer je werkelijk een uitwisseling met Bell Rock wilt, je eerst je hart moeten openen en deze vortex moeten benaderen vanuit een pure staat van Zijn. De puurheid die hij bedoelt, is als een kinderlijk hunkeren om Bell Rock te voelen en er Eén mee te worden. Dit verlangen moet werkelijk vanuit je hart komen. Wanneer je dat verlangen hebt, kun je resoneren met de energie van Bell Rock en zal deze zijn spirituele poorten voor je openzetten. Je kunt dan zowel energie naar Bell Rock zenden als ervan ontvangen. Dankbaarheid voor de schoonheid van Moeder Aarde helpt bij het je werkelijk openstellen hiervoor.

Lichtwerk bij Bell Rock

Ik keek erg uit naar het kennismaken met de energie van deze bijzondere plek. We parkeerden de camper bij de parkeerplaats van Bell Rock en liepen over een dieprood slingerend pad richting de vortex. Omdat ik had gelezen dat deze vortex een krachtige, helende energie had, besloot ik als intentie voor het bezoek mijn eigen heling en vitaliteit neer te zetten. Niels richtte zijn intenties op geluk en vreugde. Die besloot ik er ook bij te nemen.

Het weer was ongewoon fris voor de tijd van het jaar, met grijze wolken en een flink windje. Maar hoe dichter we de grote rots naderden, hoe warmer ik diep vanbinnen werd. Ook voelde ik een bijna pijnlijk openbreken van mijn hart. Terwijl ik een bloeiende cactus bewonderde, kwam opeens de zon door. De bloem van de cactus was zachtgeel en de vorm ervan leek op een kruising tussen een roos en tulp. Toen het licht erop viel, leek het een bloem van Licht. Het voelde als een bevestiging dat er een Zaadje van Licht mocht worden achtergelaten bij Bell Rock.

We besloten een stukje tegen de rots op te klauteren. Heel hoog kwamen we niet, omdat de bulten erg stijl waren. Uiteindelijk besloot ik er heerlijk tegenaan te gaan staan. Zo lag ik als het ware bijna diagonaal tegen de rots aan. Ik voelde de sensatie van engelenvleugels op mijn rug. Het openbreken van mijn Hoger Hart was bijna oncomfortabel te noemen en ik heb er een tijdje doorheen geademd. Ik bracht mijn intentie voor heling weer in gedachten, terwijl ik de kracht en schoonheid van Bell Rock inademde.

Daarop ontving ik de innerlijke vraag of ik koos voor vreugde en Licht. Daarbij kwam ook de vraag of ik mezelf vreugde en heling gunde en oud karma wilde laten gaan, die me aan een cyclus van lijden had geketend. Normaal gesproken is er altijd een deel van mij dat terugschrikt voor deze vraag, alsof iets in mij nog steeds geketend is aan een zeker lijden. Vanuit Bell Rock kwam heel sterk de vraag of ik genoeg van mezelf hield om mezelf toe te staan dit los te laten. Ik kon niet anders dan daar een volmondig ‘ja’ op geven.

Daarna werd ik ‘opnieuw bedraad’. Mijn meridianen leken waar nodig te worden omgeleid om blokkades op te lossen. Het geheel werd gevuld met stromend Licht. Na een tijdje was het genoeg. Ik zag links van waar ik stond een draadachtige boom. Bomen die groeien in spiraalachtige vormen worden gezien als uitingen van de vortex-energie. Hoewel deze boom niet zozeer als spiraal was gevormd, had het een sterk uitwaaierende energie en onder de stam waren prachtige holtes om een kristalletje in achter te laten.

Niels, die de lastige weg ernaartoe zag, zei dat hij het wel voor me zou doen. Ik pakte blind een kristalletje uit mijn zakje en het bleek de grootste die ik meehad, met wat gouden kleur erin. Terwijl Niels bukte om het kristalletje een plekje te geven en in gedachte nog steeds zijn vreugdevolle intentie had, werd hij in zijn kont geprikt door een cactus! We zagen het allebei als een teken dat zijn intentie en die voor het kristal werden goedgekeurd. Humor is immers een belangrijk onderdeel van vreugde.

In een herinnering stappen om je trilling te verhogen

Als ik mijn ogen sluit ben ik er weer even en voel ik de energie en zie ik prachtige Licht weer voor me. Ik nodig je uit hetzelfde te doen. Als je even genoeg hebt van steeds dezelfde omgeving, dan is het jezelf helemaal terugbrengen naar een ander moment en een andere plek EN vooral het activeren van de gevoelens en sensaties alsof je er hier en nu bent, een geweldige manier om je vreugde te vergroten en dus ook je trilling te verhogen.

Meer lezen over mijn reis?

Deze tekst is grotendeels afkomstig uit mijn boek Eenheidsbewustzijn. Je kunt er nog veel meer in lezen over prachtig Lichtwerk in Amerika en ook Engeland. Hetzelfde geldt trouwens voor  Lemurisch Lichtwerk. Als je behoefte hebt om vanuit je veilige huiskamer in intelligente lockdown af te reizen naar prachtige plekken, zoals de vortexen in Sedona, de drakenenergie in Utah, de sequoia’s en dolfijnen van Californie en niet te vergeten Mount Shasta, dan zijn het inspirerende boeken om te lezen. Daarnaast zitten ze boordevol channelingen, oefeningen en meditaties.

Een reis naar Sedona: landschap vol vortexen

Het is weer tijd om terug te gaan in de tijd. Ga je mee op reis?

Vandaag is het een jaar geleden dat we naar Sedona afreisden! Na een paar intense en vreugdevolle dagen bij penvriend Max in Texas waren we van Dallas in Texas naar Phoenix in Arizona gevlogen. We overnachtten in Scotssdale en haalden daarna in Phoenix onze camper op. Daar begon de eerste uitdaging van de reis, want de camper had kuurtjes. Als je vooruitreed stond het stuur schuin. De verhuurder noemde het normale speling en had geen andere voorradig. Althans, dat werd uren later en dan mochten we heel veel geld bij betalen voor de extra schoonmaak. Dat waren we in het verleden niet gewend van Amerikaanse klantenservice. Het kan verkeren. Ik kreeg uiteindelijk de technische man aan de telefoon en liet me niet afpoeieren, want het voelde echt niet ok. We mochten de dag erna naar een garage in Sedona. Dan konden we in ieder geval onderweg.

Phoenix is een enorm uitgestrekte stad in een woestijnachtig landschap, in de verte omgeven door bergketens. Terwijl we de stad uit reden, zag ik rechts van de weg al een kleinere versie van de rode rotsformaties waar Sedona om bekend staat. Het leek me te roepen en voelde als een aanraking van Moeder Aarde, van hart tot hart.

Wanneer je naar Sedona rijdt, wordt het landschap steeds imposanter. Je wordt onthaald door grote rotsen en bergwanden met kleurschakeringen van beige tot dieprood. Het is er evengoed verrassend groen en er loopt een kreek doorheen: Oak Creek.

Net als Mount Shasta, waarover ik uitgebreid schreef in mijn boek Lemurisch Lichtwerk, is Sedona een krachtplek in Amerika. Deze wordt gekenmerkt door een landschap van dieprode rotsformaties en een grote hoeveelheid vortexen in het landschap. De Indianen noemden Sedona ‘het land waar de energie van Moeder Aarde, die eeuwig leven geeft, naar buiten komt’. Daarnaast geloofden zij dat de rode rotsen werden bewoond door ‘grootse Zielen en dat zij mensen die naar Sedona komen, helpen om te ontwaken en zo hun ware dromen en zielsverlangens te herkennen.

De eerste vortex die we zagen, terwijl we Sedona inreden, was Bell Rock. Wat een immense en mythische rots in het landschap! Het deed me aan de onderkant aan de ene kant aan eeuwenoude tempels denken, maar ook aan een soort ruimteschip. De energie was superkrachtig, zelfs vanuit de auto. We voelden allebei een zeker thuiskomen bij de energie. Met een beetje geluk vertel ik je over enkele dagen nog wat meer over mijn Lichtwerkervaringen bij Bell Rock. Maar voor nu is het misschien wel aardig eens uit te leggen wat vortexen eigenlijk zijn.

Ilchi Lee noemt het in The Call of Sedona, journey of the heart ‘krachtige energieplekken die zelfbewustzijn en verschillende helende ervaringen faciliteren’. De rode, ijzeren rotsen zouden deze energie genereren, evenals massieve kristallen onder hen.

De meest bekende vortexen van Sedona zijn Bell Rock, Airport Mesa, Cathedral Rock en Boynton Canyon, maar volgens Lee gaat het verder dan deze vier plekken en is Sedona op zichzelf een vortex.

In The Sedona Vortex Guidebook worden vortexen een stuk gedetailleerder omschreven en toegelicht door een spirituele gids die Albion heet. Vortexen zouden plekken op Aarde zijn waar de levenskracht van de planeet extra sterk is en tunnels van energie vormt. Deze plekken zouden ook door oude beschavingen zijn herkend. De vortexen kunnen volgens dit boek onderverdeeld worden in elektrisch, magnetisch en elektromagnetisch. Elk van deze energieën heeft zijn eigen unieke kracht en invloed op alle levensvormen op de planeet.

Dat niet iedereen het nodig vindt dit onderscheid te maken tussen magnetisch en elektrisch, wordt goed verwoord in het boekje What is a Vortex? door Dennis Andres. Hij ziet de Aarde als een levend wezen, net als jij en ik dat zijn. Zoals we de gezondheid van een mens kunnen meten in termen van diens levendigheid, zo kan dat ook bij de Aarde. Zijn definitie van een vortex is dan ook:

‘Een vortex is een plaats in de natuur waar de Aarde exceptioneel levend en gezond is. In een vortex wordt deze levendigheid en gezondheid van de Aarde gereflecteerd in een grote schoonheid die wordt gecreëerd door de elementen van land, licht, lucht en water.’

Je zou dan kunnen concluderen dat Sedona een vortexplaats is, simpelweg omdat het er zo adembenemend mooi is. Andres geeft aan dat die levendigheid en gezondheid, net als in een mens, gepaard gaat met meer energie. We konden het in ieder geval direct voelen terwijl we Sedona inreden en Bell Rock voor ons op zagen doemen. Ik vertel je komende dagen meer over deze bijzondere plek!

Meer lezen over mijn reis?

Al mijn spirituele reiservaringen in Amerika lees je in Eenheidsbewustzijn en die van anderhalf jaar eerder in Lemurisch Lichtwerk. Zo kun je vanuit je veilige huiskamer in intelligente lockdown af naar prachtige plekken, zoals de vortexen in Sedona, de drakenenergie in Utah, de sequoia’s en dolfijnen van Californie en niet te vergeten Mount Shasta.

Je trilling verhogen met innerlijke reizen

Bell Rock – Sedona

Terwijl ik hier in het zonnetje achterin de tuin zit te schrijven, denk ik terug aan een jaar geleden toen ik na een lange vlucht naar Houston Texas doorkruiste om mijn penvriend Max in de gevangenis te bezoeken. Na dat bezoek zou een prachtige, inspirerende reis door Amerika volgen, startend bij de krachtplek Sedona en eindigend aan de kust van Californië.

Het is een gek idee dat dat nog maar een jaar geleden is. Op het moment zijn er geen grote reizen mogelijk. Sterker nog, onze aanstaande vakantie naar Schotland, toch niet heel ver weg, is gecanceld. Het is een gek idee dat reizen nu niet mogelijk is. Ik merk nu pas hoe ik gewend ben aan plannen maken en toewerken naar reizen.

Ze zijn altijd een grote bron van vreugde maar ook inspiratie voor me. In al mijn boeken voor volwassenen komen meerdere krachtplekken en mystieke reiservaringen voor. Sterker nog, vaak waren het deze bijzondere ervaringen en inzichten op reis, die me inspireerden om een boek te schrijven. Dat was zeker het geval voor Lemurisch Lichtwerken Eenheidsbewustzijn.

Deze tijd maakt dat ik al die bijzondere reizen, magische momenten en krachtplekken

De Chalice Well in Glastonbury, een van mijn favoriete krachtplekken op Aarde

nog meer waardeer. Hoewel ik het mis om op reis te kunnen, heb ik een schat aan herinneringen om uit te putten. Vaak kijken Niels en ik ’s avonds in oude vakantieboeken om in gedachten even terug te gaan naar die plekken.

Het is een manier om vreugde te genereren en daarmee een manier om in een lichtere trilling te stappen. Ook brengt het veel dankbaarheid. Misschien herken je dat wel. In deze tijd van beperkingen, kunnen we extra bewust worden van de zegeningen in het leven. En hoewel we die nu missen, kunnen we putten uit goede gevoelens uit het verleden. Zowel leven vanuit vreugde als dankbaarheid cultiveren zijn Lemurische Sleutels die ons kunnen helpen om de overgang te maken van leven vanuit 3D- naar 5D-bewustzijn.

De komende weken wil ik jullie dan ook van tijd tot tijd een jaar terug in de tijd meenemen, zodat jullie mee kunnen reizen naar de prachtige plekken die we vorig jaar bezochten en mee kunnen genieten van de inzichten en spirituele ervaringen die ik daar mocht beleven. Ik zal ze net als deze blog vandaag posten om 21 uur, als onderdeel van de door Christina von Dreien opgeroepen ‘huiskamerrevolutie’. Want als iets mij in de trilling van vreugde brengt dan is het schrijven over krachtplekken en spirituele ervaringen. En ik hoop dat jij door op afstand mee te genieten ook een stukje vreugde en inspiratie zult ervaren.

Lockdown reistips

Ook behoefte om de vreugde van uiterlijke reizen te vervangen? Onderstaande tips helpen je erbij:

  • Kijk terug in je eigen fotoalbums en breng jezelf in gedachten helemaal terug naar die

    Hertjes in eigen land

    momenten en plekken. Wat voel je? Wat zie je? Wat hoor je? Wat ruik je? Breng jezelf helemaal in de ervaring alsof het hier en nu is. Activeer dan alle positieve gevoelens die daarbij horen en adem ze in je hart.

  • Ga op innerlijke reis naar je eigen spirituele gidsenteam om je zo te laten leiden en inspireren. Deze meditatie uit Lemurisch Lichtwerk leert je hoe>>
  • Bezoek – waar mogelijk – in eigen regio nieuwe stukjes natuur waar het rustig is. Zo waren wij dit weekend aan het wandelen in Langeveld. Ik heb nog nooit zoveel hertjes in de vrije natuur gezien!
  • Lees gezellig mijn blogs mee…wil je er niet zo lang op wachten of wil je meer lezen?
    • In Engelen op je Pad lees je onder andere over mijn engelenervaringen in Volterra in Italië en bijvoorbeeld bij Bury St. Edmunds in Engeland.
    • In Leef vanuit je Ziel, vertel ik je onder andere over ervaringen met de natuurwezens bij Tara en andere krachtplekken in Ierland, maar ook bij de Fairyglen in Wales, Watersmeet in Exmoor en Les Roches des Fees in Frankrijk. Ik neem je mee naar de dolfijnen op de Azoren en eeuwenoude boomwezens in Glastonbury.
    • In Lemurisch Lichtwerk deel ik onder andere de eeuwenoude wijsheid van de sequpoia’s en ervaringen rond Mount Shasta en Telos.
    • Tot slot komen ook in Eenheidsbewustzijn de sequoia’s in California aan bod, maar neem ik je eveneens mee naar de vortexen van Sedona en vertellen de dolfijnen je over de droomtijd. Je leest er over draken in het landschap van Amerika en Engeland, steencirkels en Lichtwerk in zowel Amerika als Engeland.

Onze geest is vrij, waar we ons in fysieke zin nog op veel manieren nog beperkt of onvrij kunnen voelen. Dat waar we onze aandacht op richten, neemt echter toe. Dus richt je op dat wat jou vreugde geeft.

Veel innerlijk reisplezier en tot de volgende blog.

Liefs & Licht,

Cathelijne

PS oeps te enthousiast en dus al voor 21 uur gepost..maar wie weet lezen jullie hem toevallig tegen die tijd;-)